Ervaringen


Anoniem

15 September 2021

Cijfer:

Een moeder met veel kracht
Met 40 weken 5 dagen zwangerschap kwam de verloskundige me 's middags om 14u strippen. Ruim twee uur later begonnen de weeën goed op gang te komen. Tot 18u heb ik in bed gelegen en de weeën getimed, daarna belde ik de verloskundige. Zij was nog in de buurt en kwam meteen. Om 18.30u had ik 2 cm ontsluiting en durfde ze met 99% zekerheid wel te zeggen dat de bevalling begonnen was. Spannend! Ze adviseerde me te rusten tussen de weeën door, want dit zou waarschijnlijk nog wel een tijd duren. Om 22.30u zou ze nog eens terugkomen om te zien hoe ver ik was.

Vrijwel direct toen ze weg was werden de weeën veel heftiger. Ik ving ze voorover geleund over de bank op, met mijn man achter me om mijn benen recht te houden en in mijn rug te drukken. Mede door de cursus 'ontspannen bevallen', wilde ik zo lang mogelijk blijven staan of op handen en knieën tijdens de bevalling en vooral niet gaan liggen. Om 21u hield ik het niet meer uit en heeft mijn man de verloskundige gebeld. De weeën kwamen zo snel en heftig, als ik nu pas op 3 of 4 cm ontsluiting zou zitten wilde ik toch echt naar het ziekenhuis! De verloskundige was er een kwartier later en inmiddels zat ik op mijn knieën geleund over een bal zoals we ook op de cursus geoefend hadden. Dit vond ik erg prettig en heb ik later tijdens de bevalling ook nog even gedaan.
Toen ze binnenkwam zei ze: 'Ik zie het al, je voelt al druk he? Ik ga meteen de kraamzorg bellen.' Daarna gingen we naar boven omdat ik graag op de slaapkamer wilde bevallen. Vrijwel meteen braken de vliezen.
Ondertussen had ik ruim 9 cm ontsluiting en moest ik nog heel even wachten op die laatste cm. Rond 22.15u mocht ik beginnen met persen. Eerst op handen en knieën op bed, later op de baarkruk met mijn man achter me om tegenaan te leunen. Dit schoot allebei niet echt op, er zat wel vooruitgang in maar het duurde erg lang. Gelukkig bleef de hartslag van de baby goed, waardoor ze het aandurfden om me nog thuis te laten proberen. Inmiddels was het al 0.00u geweest en ben ik op bed op mijn rug gaan liggen. Iets wat ik eigenlijk vooraf niet wilde omdat ze zeggen dat dit geen optimale houding is om te bevallen, maar ik was zo uitgeput dat ik op dat moment alles wel wilde proberen om hem eruit te krijgen. Ondertussen stond de verloskundige op het punt te gaan bellen met het ziekenhuis voor overleg en eventueel daarheen te gaan, toen er wel vooruitgang zat in het persen. Ik had ook echt niet geweten hoe ik toen nog naar het ziekenhuis was gekomen, dus dat was het enige moment in de bevalling dat ik een beetje paniek voelde. Gelukkig werden de weeën zo krachtig dat het ineens snel ging en om 0.49u was onze zoon geboren. Wauw, wat een knapperd en wauw, wat ben ik trots dat ik de bevalling toch maar mooi gedaan heb en ook nog thuis! Ondanks het lange persen (en de last daardoor achteraf, helaas) kijk ik positief terug op de bevalling. Wat een bijzondere ervaring.

   Lees meer

Marthe

31 Augustus 2021

Cijfer:

Ik wou je overigens nog bedanken voor de tips tijdens de zwangerschap en de fijne cursus. Het heeft me zeker geholpen om de bevalling te creëren die ik gehoopt had. Het is echt een heel mooie ervaring geweest. Helaas ging het na de bevalling dan wel wat minder, maar daar kon niemand iets aan doen en gelukkig heb ik ook in het ziekenhuis een heel fijne en vooral rustige kraamweek mogen ervaren.

   Lees meer

Marina

29 Mei 2021

Cijfer:

Hoi Nicole,



Ik wil je even laten weten hoe het er nu voor staat bij ons wat betreft de verloskundige en het ziekenhuis.



Aller eerst wil ik zeggen dat ik je heel dankbaar ben voor alle informatie die je ons gegeven hebt over alles omtrent de bevalling zo ook de adressen van verloskundige praktijken die me zouden kunnen helpen.



Ik heb vanmiddag een héél goed gesprek gehad met de verloskundige praktijk, En wat ben ik blij dat ik deze stap heb gezet!

Het heeft nog even heel veel voet in aarde gehad want het ziekenhuis bleef me onderzoeken op dingen waardoor ik misschien toch medisch zou blijven, zoals zwangerschapsdiabetes of slechte leverwaardes. Maar dit alles is ook gewoon goed en dus blijft er geen medische indicatie.

Ook namen ze voor mij de keuzes op het laatst nog, zoals dat een doula beter zou zijn dan een verloskundige. En ga zo maar door. Werd er gek van!

Tot ik vorige week de verloskundige via een omweg te spreken kreeg door een andere verloskundige uit Limburg waarvan je mij ook het adres had gegeven. Lang verhaal kort, deze verloskundige heeft mijn klinisch verloskundige in het ziekenhuis gesproken afgelopen week en is er duidelijk geworden dat ik niet meer medisch ben en eigenlijk heeft mijn nieuwe verloskundige het heel fijn voor me opgenomen dat ik de keuzes heel goed zelf kan maken.

Uiteindelijk belde mijn nieuwe verloskundige mij zelf op en hadden we vandaag het eerste gesprek bij haar. Wat een opluchting en fijne vrouw! Ze is heel duidelijk, kijkt naar het gevoel en hoe ik als mens ben en haar gedachten en ideeën staan precies dezelfde kant uit als die van mij en mijn partner.

De conclusie is nu dat ik bij/met haar verder ga en ik verder niks meer met het ziekenhuis te maken heb. Alleen wanneer ik zelf nog kies voor een poliklinische bevalling maar dan zal zij me begeleiden en niet het ziekenhuis. Ik moet nu zelf nog de keus maken of ik het liefste de bevalling thuis wil of poliklinisch, en dat vind ik nog wel moeilijk. Dat het een bad bevalling wordt is wel zeker!

Maar voor nu ben ik echt héél blij en gerustgesteld en kijk ik weer uit naar wat komen gaat, ik heb weer vertrouwen! En ga nu Zonder alle poespas en met regie over me eigen gevoel en lichaam de bevalling tegemoet.



Dit goede nieuws wilde ik nog even met je delen en zodat je weet dat je mij enorm geholpen hebt.

 

 

   Lees meer

Christine van Woensel

27 Mei 2021

Cijfer:



"De cursus ontspannen bevallen hebben wij gevolgd, met de theorie online en daarna bij Nicole thuis. 

Nicole is enthousiast en geeft je al het vertrouwen in je eigen kunnen. Ze geeft handvaten mee om met meer zelfvertrouwen het voor ons nog onbekende proces bevallen in te stappen, dit geeft vertrouwen en rust.

Ook de oefeningen die we hebben meegekregen zijn erg fijn en duidelijk.

Kortom: een aanrader!"

 

 

   Lees meer

Anoniem

15 Februari 2017

Cijfer:

Februari 2017
Op 22 februari 2017 is onze zoon geboren, een heel rustig manneke die het echt geweldig doet.
Hij is net als zijn zus, 42 weken blijven zitten dus hij is ook geboren met een inleiding. Omdat we nu veel beter wisten wat er zou komen en wat de werkelijke risico’s zijn (en niet meegingen in de bangmakerij van het ziekenhuis) hebben we een veel betere geboorte ervaring gehad. Het was heel mooi zelfs en het heeft zelfs veel goedgemaakt van de vorige keer!

Laat ik beginnen om te zeggen dat ik ontzettend veel aan de spinning babies oefeningen heb gehad! Ik heb het ook doorgegeven aan mijn verloskundige. Ook haar collega’s waren heel enthousiast en hadden in de week erna al technieken toegepast tijdens een bevalling.
Mijn zoon heeft dwars (transverse) en in een stuit gelegen. We hebben zelfs een afspraak voor een versie gehad maar door een week van intensieve Spinning Babies technieken, voetreflex, acupunctuur en moxa, kwamen we er tijdens de versie afspraak achter dat hij waarschijnlijk in de nacht ervoor is gedraaid!

Mijn zwangerschap was deze keer letterlijk heel zwaar, mijn buik werd gigantisch. Ik had veel vruchtwater, een flinke baby en een grote placenta dus ik was dubbel zo blij toen hij geboren was. Daardoor werden sommige Spinning Babies oefeningen heel onprettig (zoals waar je met je buik naast de bank hangt) mijn buik was gewoon te zwaar om niet meer te ondersteunen. Gek genoeg was het laten dragen van mijn buik met de draagdoek op het laatst ook niet meer fijn.

Ik heb veel gewonnen in het vertrouwen in mijn lichaam en in mijn autonomie door bij drie dingen heel stellig te zijn;

Ten eerste hadden we van tevoren met mijn verloskundige bemiddeld dat ik 4 uur mocht wachten met wee-opwekkers i.p.v. de maximaal 2 uur die ze hanteerden in het ziekenhuis. Er is een onderzoek dat zegt dat wanneer bij vrouwen in week 41 de vliezen worden gebroken, dat bij 73% binnen 4 tot 6 uur de weeen vanzelf starten.

Het tweede was dat we op de dag dat de inleiding was gepland, in het ziekenhuis hebben besloten om het niet die dag te doen maar twee dagen later.
Ik was er heilig van overtuigd dat de bevalling zich op een natuurlijke manier zou aankondigen deze zwangerschap. Toen er op de laatst mogelijke dag nog niks was gebeurd werd ik zo verdrietig en angstig voor een herhaling van de eerste bevalling ervaring, dat ik helemaal van slag was. Ik heb zo veel gehuild die dag en nauwelijks geslapen die nacht, dat ik uitgeput en heel verdrietig in het ziekenhuis aankwam.
De verloskundige en de verpleegster hebben nog met ons een goed gesprek gehad en ik dacht nog, als ze goede argumenten hebben om het vandaag te doen, dan gaan we het misschien toch vandaag doen. Maar ik hoorde vooral angst argumenten; Dat het risico op complicaties vanaf 42 weken wel heel hoog is etc. (Ik wist gelukkig dat dit echt niet zo dramatisch hoog is als ze voorspiegelen, maar beleid en verantwoordelijkheid van het ziekenhuis zijn leidend in de communicatie).
Daarnaast werd me nog wat moed ingesproken met de woorden “Vandaag is het een grijze wolk maar morgen is die zwart en overmorgen pikzwart”. Terwijl ik wist dat ik gewoon tijd nodig had om de teleurstelling te verwerken, mezelf weer vertrouwen te geven en wat slaap nodig had.
Gelukkig vroeg de verloskundige aan mij in een telefoontje of ik wel met dit gevoel aan de bevalling wilde beginnen en toen hebben we besloten om het twee dagen later te doen.

Ik was die dag heel ontspannen en vol vertrouwen en dat maakte al het verschil. Mijn vliezen werden gebroken, we hebben afgewacht en hard gelachen om de hoeveelheid water die eruit kwam. Uiteindelijk met de laagste dosis oxytocine begonnen en met maar één ophoging pikte mijn lichaam het op. Natuurlijk wilden ze weer ophogen maar toen heb ik weer geweigerd. Dat was de beste beslissing van die dag. Ik kon hierdoor heel rustig alle weeën opvangen en heel goed voelen wat er gebeurde in mijn lichaam. Door dit bewustzijn en de rust ertussen waren de sensaties goed te doen, ik voelde me sterk in mijn lichaam en sterk samen met mijn partner.
Door een wisseling van de dienst kregen we een verloskundige die lang in de eerste lijn heft gewerkt en zij heeft ons hands-off het werk laten doen tot aan het einde. Mijn zoon had het nog wat moeilijk tijdens de laatste fase. De navelstreng zat twee keer om zijn nek, had er een achtknoop in en het hij woog 4310 gr, dus ik mocht hem er niet snel uitpersen.
Godzijdank is hij toch vrij snel geboren zonder medische handeling en uitscheuren.
Mijn partner heeft hem samen met de vk onze zoon aangepakt, zo mooi!

Na nog een nacht in het ziekenhuis heb ik nog een weekje met een blaaskatheter gezeten, maar dat kwam gelukkig goed.
De eerste twee weken heb ik serieus getwijfeld of de pijn in mijn heupen nog ooit zou weggaan, mijn spieren waren flink uitgerekt. Maar ook dat is goedgekomen.
En nu is het vooral genieten en wennen aan ons nieuwe leven met ons vieren!

Hartelijke groeten,

   Lees meer
Deel uw ervaring

Overzicht

Gemiddelde cijfer: 9.6

Copyright © 2021 Jij & Je Kindje | Algemene Voorwaarden
Copyright © 2021 Jij & Je Kindje
Algemene Voorwaarden
Webdesign & CMS by Downdijk